სვეტური პოეზია
14 ნოემბერი, 2014
1049
print

 კოტე ყუბანეიშვილი

და­კი­დე­ბი­თა შე­ნი­თა მო­­პო­ვე სიმ­­ვი­დე შე­ნი... 

სიჩ­ქა­რით ვინ რა მო­ი­გო

ცხოვ­რე­ბის გა­კი­დე­ბი­თა

რად­გან დრო უნ­და მო­ირ­გო

ყვე­ლაფ­რის და­კი­დე­ბი­თა.

 ***

 სა­მარ­ცხ­ვი­ნოა უკ­ვე რუ­სო­ბა

ამას მიხ­ვ­დე­ბა გლე­ხიც ტე­ტია

რად­გან ამ­დე­ნი უნა­მუ­სო­ბა

და ტე­რო­რიზ­მი მე­ტის­მე­ტია

 

მშვი­დო­ბის­მ­ყოფ­ლის ნი­ღაბს რომ ირ­გებს

ის დახ­მა­რე­ბით ვი­ღაც ვი­ღა­ცის

უშენს რა­კე­ტებს უცხო ბო­ინ­გებს

თან მე­ზობ­ლე­ბის მი­წებს იტა­ცებს

 

და მთელ მსოფ­ლი­ოს საფ­რ­თხეს რომ უქ­მ­ნის

ჩაგ­რავს პა­ტა­რებს ვი­ზეც დი­დია

თუმც სა­ხელ­მ­წი­ფო ყვე­ლა თითს უქ­ნევს

მაგ­რამ რუ­სია, ყლე­ზე კი­დია

 

თან არ ანაღ­ვ­ლებს მარ­ტო რომ რჩე­ბა

პო­ზი­ტი­უ­რიც არ ჩანს ქმე­დე­ბა

ნუ­თუ არას­დ­როს აღარ მორ­ჩე­ბა

მი­სი ასე­თი გა­თავ­ხე­დე­ბა

 

და გა­ვი­აზ­რებთ ცო­ტა თუ ტვი­ნით

მე­ტი ამა­ზე რა სამ­ს­ჯე­ლია

რომ დღეს რუ­სე­თი თა­ვის პუ­ტი­ნით

აუცი­ლებ­ლად და­სას­ჯე­ლია.

 ***

 ვინც სა­სახ­ლე­ებს ქვეყ­ნად დღეს ფლო­ბენ

ხვალ მათხოვ­რო­ბენ ზუს­ტად ეგე­ნი

რად­გან ამ ქვეყ­ნად დრო­ნი მე­ფო­ბენ

რო­გორც ამ­ბო­ბენ არა მე­ფე­ნი

გუ­ლიც ის დროა ცო­ტა გა­მაგ­რ­დეს

სა­ნამ გამ­ძ­ვ­რა­ლა სუ­ლი კბი­ლებ­ში

დრო ხან ორ­მო­ში ქე­რის ჩა­გაგ­დებს

და ხან მო­გამ­წყ­ვ­დევს საპყ­რო­ბი­ლე­ში

დრო ხომ წინ მი­დის და თან იც­ვ­ლე­ბა

შვი­ლი იზ­რ­დე­ბა მა­მას ეს­წ­რე­ბა

რამ­დე­ნი ვინ­მე გარ­და­იც­ვ­ლე­ბა

და ამ ცვლი­ლე­ბებს ვერ მო­ეს­წ­რე­ბა

სივ­რ­ცის გულ­ში რომ ჩა­წე­რი­ლია

ქრო­ნო­ლო­გია ავი გრე­ხი­ლით

დრო ხან სა­შინ­ლად გა­წე­ლი­ლია

ხან შე­კუმ­შუ­ლი შა­ვი ხვრე­ლი­ვით.

 ***

 ჩვე­ნი იღ­ბა­ლი გან­საზღ­ვ­რუ­ლია

თუ არ აღ­მოვ­ჩ­ნ­დით ღირ­სი მე­ტო­ქის

ეს ის­ტო­რი­ის და­სას­რუ­ლია

ან და­საწყი­სი ახალ ეპო­ქის

 

და რომ დავ­მარ­ცხ­დეთ და­სა­ნა­ნია

რად­გან გვა­ჯო­ბებს ვი­ღაც თავ­ხე­დი

ოღონ­დაც ტა­ნი და­სა­ბა­ნია

და საქ­ცი­ე­ლი გა­და­სა­ხე­დი.

 ***

 სუ­ლი თუ გან­ვი­თარ­დე­ბა

გა­ფარ­თოვ­დე­ბა ის ზღვა­რი

სა­დაც სიფხიზ­ლე მთავ­რ­დე­ბა

და ცხა­დი ხდე­ბა სიზ­მა­რი.

 ***

 ბედ­ნი­ე­რია ვინც უვი­ცია

რად­გან ვერ ხვდე­ბა თუ რა მო­ე­ლის

და მე მკარ­ნა­ხობს ინ­ტუ­ი­ცია

ყუ­რის დაგ­დე­ბა მი­წევს რო­მე­ლის

 

რომ ეს ცხოვ­რე­ბა არის ლა­გე­რი

ჩიტ­მა მა­უწყა გუ­შინ ხი­დან მე

და ტრაკ­ში მი­დის სულ­ყ­ვე­ლა­ფე­რი

ტა­კუ­ნი­თი­დან ტუ­კუ­ნი­სამ­დე.

 ***

 ვერ ვიტყო­დი მი­სია აქვს სუ­ლი­ე­რი

ჩარ­თუ­ლია ცხრა სა­ა­თის კუ­რი­ე­რი

და ქა­ლაქ­ში მომ­ხ­დარ ამ­ბებს გვატყო­ბი­ნებს

სა­კუ­თა­რი არ­ჩე­ვა­ნით კმა­ყო­ფი­ლებს

 

მე­რე სა­ნამ ჩე­მი ცო­ლი სუფ­რას გაშ­ლის

ცო­ტა ხა­ნი რომ მო­ვუს­მენ მარ­გ­ვე­ლაშ­ვილს

რა­საც მოს­დევს თუ რას ფიქ­რობს ეკ­ლე­სია

რა თქმა უნ­და და­მეწყე­ბა დეპ­რე­სია.

 ***

 ლექ­სებს ვწერ დი­დი ხა­ნია

შე­მო­ვი­ა­რე მე­ქე­ბი

თბი­ლის­შიც ბევ­რი ფა­ნია

ჩე­მი რით­მე­ბის შემ­ქე­ბი

 

შრო­მა სულს და გულს გა­მომ­წოვს

ოფ­ლი შუბლს წამ­ლად ედე­ბა

მაგ­რამ მე მა­ინც არ მომ­წონს

ეს ჩე­მი შე­მოქ­მე­დე­ბა

 

თან კრი­მი­ნა­ლი ყო­ფი­ლი

ვი­საც უყ­ვარ­და წიგ­ნე­ბი

ჩემ­თა­ვით მე კმა­ყო­ფი­ლი

ვე­რას­დ­როს ვე­ღარ ვიქ­ნე­ბი

 

ვი­სა აქვს დღეს ამ­ბი­ცია

რაც ხე­ლოვ­ნე­ბის ნაკ­ლია

არა მაქვს ერუ­დი­ცია

და გა­ნათ­ლე­ბა მაკ­ლია

 

სწო­რია ეს პო­ზი­ცია

გათ­ვ­ლი­ლი და­ბალ ფე­ნა­ზე

მთა­ვა­რი ექ­ს­პო­ზი­ცია

სიტყ­ვაა გა­მო­ფე­ნა­ზე

 

ტრი­ა­ლებს გა­მა­ლე­ბუ­ლი

პლა­ნე­ტის ბურ­თი ერ­თო­ბის

და მე მაქვს და­ვა­ლე­ბუ­ლი

ამოხ­ს­ნა ურ­თი­ერ­თო­ბის

 

წერ­ტი­ლი ამო­სა­ვა­ლი

ასეთ უბ­რა­ლო რა­მი­დან

არა ჩანს გა­მო­სა­ვა­ლი

ამ უსას­რუ­ლო ხრა­მი­დან

 

ვე­პო­ტი­ნე­ბი ვერ ვწვდე­ბი

ნერ­ვებ­საც დე­და ეტი­რათ

ალ­ბათ რო­დე­საც შევ­წ­ვ­დე­ბი

გა­და­ვიქ­ცე­ვი წერ­ტი­ლად

 

ქა­ლად ვიქ­ცე­ვი ფეხ­მ­ძი­მედ

გა­რე­მოც­ვა­ში ძი­ძე­ბის

ეყოთ რამ­დე­ნიც ეძი­ნათ

დრო არის გა­მოღ­ვი­ძე­ბის.

 ***

 რა ვქნა დრო არის ამ­გ­ვა­რი

ელას­ტი­უ­რი და უძ­ვ­ლო

და თუმც არა ვარ მა­გა­რი

მა­ინც ვცდი­ლობ რომ გა­ვუძ­ლო

 

შო­კე­ბი ფეხ­ზე გა­და­მაქ

ეჭ­ვი რომ არ გა­ვი­კა­რო

და თუმ­ცა ფუ­ლი არა მაქ

რა­ცა მაქ ვცდი­ლობ ვიკ­მა­რო.

 ***

 თით­ქოს სიღ­რ­მე­ში ფლობ­დეს ზოდ ოქ­როს

რაც მზედ ფსკე­რი­დან ამობ­რ­წყინ­დე­ბა

ზღვა ისე ღე­ლავს ისე ბო­ბოქ­რობს

რომ ახ­ლო მის­ვ­ლა არ მო­გინ­დე­ბა

 

მის ძლი­ე­რე­ბას მარ­თ­ლაც ტი­ტა­ნურს

სურს ზღვის ნა­პი­რი შე­ა­ყან­ყა­როს

ცდი­ლობს კენ­ჭე­ბი ამო­ი­ტა­ნოს

და პრო­მე­ნან­დ­ზე სახ­ლ­თან და­ყა­როს

 

შე­ში­ნე­ბუ­ლი დგა­ნან პალ­მე­ბი

ქა­რით და წვი­მით გა­ცი­ვე­ბუ­ლი

და მეც ზღვის ამ­ბოხს მი­ვე­სალ­მე­ბი

ტალ­ღის სი­დი­დით გან­ც­ვიფ­რე­ბუ­ლი.

 ***

 ადა­მი­ანს აქვს უფ­ლე­ბა

უყ­ვარ­დეს თა­ვი­სუფ­ლე­ბა

აკე­თოს ის რაც წა­დია

ღმერთს რო­გორც და­უ­ბა­დია

 

და უწევს რო­ლის თა­მა­ში

რომ იყოს თა­ვა­ზი­ა­ნი

ოღონდ ხელს უშ­ლის ამა­ში

მე­ო­რე ადა­მი­ა­ნი.

 ***

 თუ­კი გამ­ც­ვ­ლი სხვა­ში

გახ­ვე­უ­ლი შარ­ში

თავს და­ვიხ­რ­ჩობ ზღვა­ში

რა თქმა უნ­და შავ­ში

 

ახალ ყლორ­ტებს რქებ­ზე

გა­მი­ნა­თებს ელ­ვა

გა­მომ­რი­ყავს ქვებ­ზე

დი­ნე­ბა და ღელ­ვა.

 ***

 ის ვინც აზ­როვ­ნებს ათე­ის­ტია

თა­ვი­სუფ­ლე­ბის გამ­ღ­მერ­თე­ბე­ლი

სხვა და­ნარ­ჩე­ნი აფე­რის­ტია

სას­წა­უ­ლე­ბის გამ­კე­თე­ბე­ლი.

 ***

 

რა გა­დაგ­ვარ­ჩენს ნე­ტა­ვი

პრობ­ლე­მა აურაცხე­ლი

სუ­ლია და­უხ­ვე­ტა­ვი

გო­ნე­ბა და­უ­ვარ­ცხ­ნე­ლი

 

ხე­ლიც არა ჩანს დამ­გ­ვე­ლის

უფ­ს­კ­რუ­ლის პი­რას მი­ვე­დით

ნე­ტა­ვი მარ­თ­ლა რა გვე­ლის

ან ვცხოვ­რობთ ვი­სი იმე­დით

 

რაც მოგ­ვ­დის ჩვენ­ზე ახია

რომ გვი­ჭირს სულ­თან შე­ხე­ბა

მთა­ვა­რი გმი­რიც ხალ­ხია

სი­მარ­თ­ლე ყვე­ლას ეხე­ბა.

 ***

 არ და­ვე­ძებ სა­მარ­თალს

ვინ ფლობს ფუ­ლებს ნა­პა­რავს

ვერ გა­ვი­გე რა მარ­თავს

სა­ხელ­მ­წი­ფო აპა­რატს

 

ან­და ნე­ტავ ვინ მარ­თავს

რა ძა­ლა აქვს ამ­გ­ვა­რი

ან რა ხრი­კებს მი­მარ­თავს

ან რი­თია მა­გა­რი

 

და აზ­რი რომ ვერ ით­მენს

რით­მებს შეხ­ს­ნას ჰალ­ს­ტუ­ხი

ნუ­თუ ამ­დენ შე­კითხ­ვებს

არ ეკუთ­ვ­ნით პა­სუ­ხი?

 ***

 თუმც კავ­კა­სია კარ­გი მხა­რეა

მი­წა გახ­დე­ბა ნე­ტავ ხვალ ვი­სი

და მე ვცხოვ­რობ და არ მი­ხა­რია

და­კარ­გუ­ლი მაქვს შრო­მის ხა­ლი­სი

 

შე­სა­ნიშ­ნა­ვი მთა და ბა­რია

ხალ­ხიც ამ მი­წის შე­სა­ბა­მი­სი

მაგ­რამ არ ვი­ცით ვის აბა­რია

პატ­რო­ნო­ბა და მოვ­ლა ამი­სი

 

აქ საქ­მოს­ნო­ბა მე­ტად რთუ­ლია

მიშ­ვე­ბუ­ლია ყვე­ლა ნე­ბა­ზე

და ძი­რი­თა­დად გა­დარ­თუ­ლია

მოტყუ­ე­ბა და გა­დაგ­დე­ბა­ზე

 

კურ­სიც ეტყო­ბა არ­ჩე­უ­ლია

რომ სტო­სი მი­ყავს ქვეყ­ნად ძაღ­ლო­ბას

რად­გა­ნაც ხალ­ხიც დაჩ­ვე­უ­ლია

გოთ­ვერ­ნო­ბას და მა­მა­ძაღ­ლო­ბას.

 ***

 ჩვე­ნი ცხოვ­რე­ბა არის ზმა­ნე­ბა

სა­ნამ მზის შუ­ქი ცა­ზე არ ქვრე­ბა

აღა­რა­ფე­რი არ მე­ნა­ნე­ბა

ის რაც ჩა­ივ­ლის წა­ვა გაქ­რე­ბა

 

ში­შის მომ­გ­ვ­რე­ლი და სა­ზიზღა­რი

ინ­ტუ­ი­ცია წინ მიგ­ვიძღ­ვე­ბა

ჩვე­ნი ცხოვ­რე­ბა არის სიზ­მა­რი

რო­მე­ლი­და­ნაც გაგ­ვეღ­ვი­ძე­ბა.

 ***

თუ მო­გინ­და თა­ვის შვე­ლა

ჭუჭყის­გან რომ და­ი­ცა­ლო

ცო­ტა-ცო­ტა ნე­ლა-ნე­ლა

ქცე­ვა უნ­და შე­იც­ვა­ლო

 

სა­ჭი­როა რომ მთე­ლი დრო

დის­ციპ­ლი­ნა და­ი­ძა­ლო

თან ცდუ­ნე­ბას მო­ე­რი­დო

და სურ­ვი­ლი აიკ­რ­ძა­ლო

 

ასე დიდ­ხანს და რო­დე­საც

გა­გიხ­დე­ბა სა­და ქცე­ვა

გა­გი­ნა­თებს შვე­ბის დღე­საც

შე­ნი კა­ცად გა­დაქ­ცე­ვა.

 ***

 თუმც ქარ­თ­ვე­ლებ­მა ბევ­რი იცი­ან

გზე­ბი მარ­ტი­ვი სუ­ლის ცხო­ნე­ბის

მა­ინც არ ყოფ­ნით ერუ­დი­ცია

რომ ში­ნა­არ­სი მიხ­ვ­დ­ნენ ცხოვ­რე­ბის

 

რომ სა­ფუძ­ვე­ლი სი­ნა­ნუ­ლია

შე­მოქ­მე­დე­ბის ჭკუ­ის მრჩე­ვე­ლი

და ერ­თა­დერ­თი სიყ­ვა­რუ­ლია

ცოდ­ვილ სამ­ყა­როს გა­დამ­რ­ჩე­ნე­ლი.

 ***

 ბეწ­ვ­ზე რო­მე­ლიც კი­დია

რომ არ ვცეთ ძა­ან თაყ­ვა­ნი

ჩვე­ნი სი­ცოცხ­ლე კი­ბეა

სიკ­ვ­დი­ლი­სა­კენ წამ­ყ­ვა­ნი

 

ფე­ხით რო­მელ­ზეც და­დი­ხარ

რომ წარ­მო­ჩინ­დეს თა­ო­ბა

და ადი­ხარ თუ ჩა­დი­ხარ

ეს არის მთე­ლი სხვა­ო­ბა.

 ***

 

აღარც ჭა­ბუა აღარც ოტია

აღარც მურ­მა­ნი აღარც მუხ­რა­ნი

დღეს ჰო­რი­ზონ­ტ­ზე მხო­ლოდ კო­ტეა

რომ­ლის უკა­ნაც ტყეა უღ­რა­ნი.

 

 

 

 

 

 

კოტე ყუბანეიშვილი